Tego dnia...

Miejsce swobodnych i luźnych rozmów

Re: Tego dnia...

Postprzez Hubert Szablarczyk - Hrychowicz » 16 paź 2020, 05:34

Maurycy Orański napisał(a):Kocham po prostu godła z realistycznymi ycznymi koronami. :roll:


Noo chyba ta orłowa zbyt realistyczna nie jest... A z pogoni ani rycerz, ani koń nie mają korony :twisted:
Obrazek
(-) nkpt. Hubert Mikołajowic Szablarczyk - Hrychowicz herbu Godziemba,
wojski wołyński,
gubernator Santa Maria,
pan na Łucku.



Avatar użytkownika
Nadkapitan
Nadkapitan
 
Posty: 474
Dołączył(a): 09 maja 2017, 18:17
Medale: 6
Order Świętego Stanisława (1) Order Zasługi RON IV (1) Order Zasługi RON V (1)
Order Zasługi RON VI (1) Order Księcia Włodzimierza III (1) Medal 100 lat niepodległości (1)
Tytuł: 10. Wojski

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » 16 paź 2020, 08:03

Takie były herby, ja sam nic nie wybierałem. Jeśli coś jest złe, źle to można na priv powiedzieć i podesłać dobre a poprawię.
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Franciszek Lubomirski-Lisewicz » 16 paź 2020, 08:07

No dobrze, orłowa to rzeczywiście.
Obrazek

Podkanclerzy Wielki
szef Pieczęci Spraw Zagranicznych
Ambasador Rzeczypospolitej w Księstwie Sarmacji
Minister Księstwa Urbino
Dowódca 4 Chorągwi Jazdy Kozackiej Pułku Jazdy Litewskiej w Wilnie
Cześnik wileński
Pan na Białowieży i Łańcucie


Obrazek




Avatar użytkownika
Rotmistrz
Rotmistrz
 
Posty: 1060
Dołączył(a): 05 sty 2018, 17:19
Lokalizacja: Białowieża
Medale: 5
Order Zasługi RON III (1) Order Zasługi RON IV (1) Order Zasługi RON V (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Medal 100 lat niepodległości (1)
Godności Kancelaryjne: Podkanclerzy
Tytuł: 8. Cześnik
Gadu-Gadu: 50331381

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » 16 paź 2020, 18:14

16.10
1325 – Przyszły król Polski Kazimierz III Wielki poślubił księżniczkę litewską Aldonę Annę Giedyminównę.
1384 – Jadwiga Andegaweńska została koronowana w katedrze wawelskiej na króla Polski.
1461 – Wojna trzynastoletnia: wojska polskie odbiły z rąk krzyżackich zamek w Świeciu nad Wisłą.
1599 – W katedrze wawelskiej odbył się pogrzeb Anny Habsburżanki, pierwszej żony króla Zygmunta III Wazy i matki Władysława IV Wazy.
1667 – Ugoda z Tatarami zakończyła walki pod Podhajcami.
1672 – (lub 18 października) IV wojna polsko-turecka: podpisano nieratyfikowany przez polski Sejm traktat pokojowy w Buczaczu, który zakładał oddanie we władanie Imperium Osmańskiego wschodnich ziem Polski.
1706 – Oddano do użytku ratusz miejski w Żywcu.
1794 – Gen. Tomasz Wawrzecki przybył do Warszawy i został zaprzysiężony na najwyższego naczelnika insurekcji kościuszkowskiej w miejsce wziętego do rosyjskiej niewoli Tadeusza Kościuszki.
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » 16 paź 2020, 18:26

Wydarzenia na świecie
16.10
955 – W bitwie nad rzeką Reknicą wojska Ottona I Wielkiego, dzięki zdradzie Ranów, pokonały połączone siły Obodrzyców i stłumiły powstanie Słowian połabskich.
1306 – Książę Austrii i król Czech Rudolf III Habsburg ożenił się po raz drugi z Ryksą Elżbietą, wdową po Wacławie II, królu Czech i Polski.
1341 – Wojna o sukcesję w Bretanii: zwycięstwo rodu Blois nad rodem Montfort w bitwie pod Champtoceaux.
1555 – Anglikańscy biskupi, Hugh Latimer i Nicholas Ridley, zostali spaleni na stosie za głoszenie herezji.
1590 – Książę Venosy, kompozytor i lutnik Carlo Gesualdo zamordował w swym pałacu w Neapolu przyłapanych in flagranti żonę z kochankiem.
1690 – Papież Aleksander VIII kanonizował Paschalisa Baylóna i Jana Bożego.
1705 – Wojna o sukcesję hiszpańską: wojska angielsko-portugalskie zdobyły po silnym ostrzale artyleryjskim hiszpańskie Badajoz.
1737 – Kamczatkę nawiedziło trzęsienie ziemi o sile 9,3 stopnia w skali Richtera, które wywołało falę tsunami.
1749 – W Kadyksie oddano do użytku Szpital Matki Bożej z Góry Karmel, obecnie siedziba diecezji Kadyksu i Ceuty.
1772 – Timur Szah Durrani został szachem Afganistanu.
1775 – Wojna o niepodległość Stanów Zjednoczonych: wojska brytyjskie spaliły Portland w stanie Maine.
1780 – Około 27,5 tys. osób zginęło wskutek trwającego od 9 października cyklonu tropikalnego nad Karaibami.
1791 – W Pradze odbyła się premiera koncertu klarnetowego A-dur Wolfganga Amadeusa Mozarta.
1793 – Rewolucja francuska:
Francuska armia rewolucyjna pokonała Austriaków w bitwie pod Wattignies.
W Paryżu ścięto na gilotynie królową Marię Antoninę.
1796:
Karol Emanuel IV został królem Sardynii.
Napoleon Bonaparte utworzył Republikę Cispadańską w północnych Włoszech.
1813 – VI koalicja antyfrancuska: rozpoczęła się bitwa pod Lipskiem (tzw. Bitwa Narodów).
1817 – Włoski archeolog Giovanni Battista Belzoni odkrył w Dolinie Królów grobowiec faraona Setiego I.
1830 – Ukazało się pierwsze wydanie pierwszego francuskiego dziennika katolickiego „L’Avenir”.
1834 – Spłonął Pałac Westminsterski w Londynie, siedziba obu izb brytyjskiego parlamentu.
1836 – Burowie założyli Winburg, pierwsze miasto na terenie późniejszego Wolnego Państwa Orania w południowej Afryce.
1841 – W Kingston w kanadyjskiej prowincji Ontario założono Queen’s University.
1846 – William Morton przeprowadził w Massachusetts General Hospital w Bostonie pierwszą udaną operację pod narkozą.
1853 – Imperium Osmańskie wypowiedziało wojnę Rosji – początek wojny krymskiej.
1856 – Francisco Robles został prezydentem Ekwadoru.
1859 – Abolicjonista John Brown usiłował na czele uzbrojonego oddziału wywołać powstanie niewolników na Południu USA, atakując arsenał w Harpers Ferry (Wirginia Zachodnia). Został schwytany i skazany na karę śmierci.
1869 – W stanie Nowy Jork doszło do mistyfikacji archeologicznej – „odkrycia” tzw. Giganta z Cardiff.
1872 – Cesarz Chin Tongzhi ożenił się z Alute.
1888 – François Denys Légitime został prezydentem Haiti.
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » wczoraj, 07:42

Przepraszam że nie było ciekawostek i zdjęć ale w weekend zajęty byłem i za bardzo czasu nie miałem na taką dodatkową rzecz. Ale nadrobię to.
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » wczoraj, 07:53

16.10.1817 r.
Włoski archeolog Giovanni Battista Belzoni odkrył w Dolinie Królów grobowiec faraona Setiego I.


Grób faraona Seti I odkryty 16 października 1817 r przez Giovanniego Belzoniego. Grobowiec Seti I reprezentuje najpełniejszy rozwój królewskiego grobowca okresu Nowego Państwa, będąc równocześnie najdłuższym, najgłębszym oraz najbardziej zaawansowanym, niemal ukończonym ze wszystkich grobów w Dolinie. Jest on w pełni pokryty licznymi dekoracjami. W komorze grobowej Belzoni znalazł kalcytowy antropoidalny sarkofag oraz fragment skrzynki kanopskiej, zdobiące obecnie Muzeum Soane w Londynie. W czasach XXI dynastii grób Seti I służył przez krótki czas jako schowek na mumie Ramzesa I i II. W 10 roku panowania Siamona mumie te, wraz z mumią Seti I zostały przeniesione do skrytki DB320 w Deir el-Bahari.
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » wczoraj, 07:54

16.10.1853 r.
Imperium Osmańskie wypowiedziało wojnę Rosji – początek wojny krymskiej.


W latach czterdziestych XIX wieku, na bliskim wschodzie miały miejsce dwa kryzysy, w które zaangażowane były mocarstwa europejskie. Były one preludium do wojny krymskiej. Wykazały głęboką sprzeczność interesów na obszarze wielkiego, ale i coraz słabszego Imperium Osmańskiego. Rozkład feudalizmu tureckiego i słabość polityczna Turcji były już bardzo posunięte w wieku XVIII, kiedy to powstał projekt podziału Turcji, głównie między Rosję i Austrię. W XIX wieku, po powstaniu greckim i wojnie rosyjsko-tureckiej, Turcją zainteresowały się mocarstwa europejskie, z których każde miało inne cele. Rosja dążyła do opanowania Stambułu i cieśnin, co dałoby jej wyjście na Morze Śródziemne i ułatwiło opanowanie Półwyspu Bałkańskiego. Austria przeciwna była aspiracjom Rosji, gdyż Bałkany uważała za teren własnej ekspansji politycznej i gospodarczej. Wielka Brytania obawiała się usadowienia Rosji nad Bosforem, co mogło zagrozić brytyjskiemu szlakowi komunikacyjnemu i w ogóle związkowi z Indiami. Poza tym silny rosyjski wpływ handlowy i polityczny w Turcji mógł być niebezpieczny dla rozwijającego się coraz żywiej handlu Wielkiej Brytanii ze Wschodem. Francję natomiast interesowało zwiększenie wpływów gospodarczych na bliskim wschodzie.

Dla każdego z mocarstw europejskich istotne było utrzymanie słabej Turcji, a osiągnięcie przez któreś z nich zbytniego wpływu nad Bosforem spotykało się natychmiast ze wspólnym przeciwdziałaniem trzech pozostałych. W związku z taką polityką mocarstw, kryzysy lat 1832-1833 i 1839-1841, spowodowane głównie przez Mehmeda Alego (przywódca Egiptu, chcący przejąć władzę w całej Turcji, popierany przez Francję), zostały zażegnane i nie doprowadziły do bezpośredniego konfliktu między mocarstwami.

Konflikt turecko-egipski z lat 1839-1840 ukazał ogromną słabość Turcji, toteż po wojnie każde z mocarstw, mających z nią bliższe stosunki, starało się uzależnić ją od siebie. Rosyjski handel czarnomorski przewyższał o 50% handel przechodzący przez porty bałtyckie i białomorskie, konkurował skutecznie z handlem angielskim i francuskim. Rosja będąca protektorem Mołdawii i Wołoszczyzny, kontrolowała także eksport zboża z tych krajów do Anglii Wpływy rosyjskie rozciągnęły się na Persję i Afganistan. Wszystko to stwarzało niebezpieczeństwo dla handlu brytyjskiego. Wielka Brytania zdecydowana była nie dopuścić do panowania ekonomicznego Rosji w Turcji. Starała się paraliżować wpływy rosyjskie nad Bosforem. Zabiegała o wzmocnienie militarne Turcji, zawarła także sojusz z Francją. Car Mikołaj I sądził, że po 1849 r. nadarzyła się świetna okazja do akcji antytureckiej. Liczył na wsparcie Prus i Austrii, której Rosja pomogła w 1849 roku stłumić powstanie węgierskie. Mikołaj I uważał także, że nie dojdzie do sojuszu Wielkiej Brytanii i Francji z powodu nieufności Brytyjczyków do Napoleona III.

Pretekstem do wojny Rosji z Turcją miała być sprawa miejsc świętych w Palestynie. Opiekę nad nimi sprawowali katoliccy i prawosławni mnisi, między którymi dochodziło do częstych bójek i sprzeczek. Rząd turecki stawał raz po jednej, raz po drugiej stronie, zależnie od korzyści, jakie z tego w danej chwili czerpał. W 1852 r. Napoleon III przekonał sułtana, aby nadał mu przydomek Obrońcy Chrześcijan w Imperium Osmańskim. Rolę tę tradycyjnie przypisywał sobie car rosyjski. W 1853 roku car wysłał swojego przedstawiciela do sułtana Abdu-ul-Medżida I. Rosja w formie ultimatum zażądała uregulowania sprawy miejsc świętych na korzyść Rosji. Za namową Francji i Wielkiej Brytanii sułtan wydał firmam (dekret) o prawach i przywilejach kościołów katolickiego i prawosławnego w Turcji, który nie zadowolił jednak Moskwy. 21. VI. 1853 r. car wydał rozkaz zajęcia przez wojska rosyjskie Księstw Naddunajskich: Mołdawii i Wołoszczyzny.

Kiedy zawiodły próby załagodzenia konfliktu przez Francję i Austrię, floty brytyjska i francuska wpłynęły do cieśnin czarnomorskich. Wydarzenia te były początkiem konfliktu zbrojnego między Rosją a Francją i Wielką Brytanią, nazywanego później wojną krymską.

Car przekonał się, że Wielka Brytania i Francja zdołały uzgodnić swą politykę wobec Turcji. Obawa przed ekspansja rosyjską na Bliskim Wschodzie okazała się silniejsza od wzajemnych animozji. Wkrótce Mikołaj I przekonał się, że Austria też nie będzie go wspierać. Formalnie zachowała neutralność, ale na płaszczyźnie dyplomatycznej blisko współdziałała z przeciwnikami Rosji. Turcja zachęcona postawą Wielkiej Brytanii w 1853 roku wypowiedziała Rosji wojnę. W tym samym roku pod Synopą wiceadmirał floty rosyjskiej, Paweł Nachimow, pokonał flotę turecką. W 1854 r. flota brytyjska i francuska wpłynęły na Morze Czarne, a od Rosji zażądano ewakuacji wojsk z Księstw Naddunajskich. W odpowiedzi Mikołaj I wypowiedział wojnę Francji i Wielkiej Brytanii. Rząd austriacki zażądał wycofania wojsk rosyjskich z Mołdawii i Wołoszczyzny, wskazując na możliwość podjęcia akcji zbrojnej. W 1854 roku Rosja wycofała się z Księstw Naddunajskich, gdyż Austria wysłała swe wojska do Siedmiogrodu, w pobliże granic Mołdawii i Wołoszczyzny.

Kolejnym etapem wojny krymskiej było wysadzenie korpusu sprzymierzonych na Krymie we wrześniu 1854 roku. Wcześniej Rosja nie zgodziła się na opracowany przez Napoleona III plan 4 punktów, który przewidywał wspólną kontrolę mocarstw nad Turcją i Księstwami Naddunajskimi. Pod koniec 1854 roku Austria przestała być neutralna i zobowiązała się bronić Mołdawii i Wołoszczyzny przed agresją Rosyjską. W 1855 roku do wojny po stronie mocarstw zachodnich przystąpiła także Sardynia pragnąca w ten sposób wzmocnić swoją pozycję międzynarodową. Rosja była kompletnie nieprzygotowana do wojny, a dowódcy wojskowi byli nieudolni. Armii rosyjskiej brakowało amunicji, żywności i lekarstw. We wrześniu 1855 roku wojska Francuskie zdobyły Sewastopol, a rosyjska flota czarnomorska została niemal całkowicie zniszczona. Rząd brytyjski chciał kontynuować wojnę, aż do zupełnej klęski Rosji, natomiast Napoleon III nie pragnął pokonania Rosji, a raczej możliwości przyszłych zmian terytorialnych w Europie. Nowy car Aleksander II w obliczu porażek militarnych skłaniał się do podpisania pokoju. W grudniu 1855 roku Austria uzgodniła z Wielka Brytanią i Francją nowy 5-punktowy plan pokojowy i przedstawiła go Rosji jako ultimatum. Był on bardziej restrykcyjny od planu 4 punktów, gdyż zakazywał Rosji i Turcji utrzymywania floty na Morzu Czarnym, nakazywał także rezygnację Moskwy z samodzielnej opieki nad prawosławnymi w Turcji. Rosja musiała odstąpić także część południowej Besarabii. Rosja przyjęła te warunki jako podstawę do zawarcia pokoju.

Kongres mający ustalić warunki w celu zakończenia wojny krymskiej i zawarcia pokoju odbył się w marcu 1856 roku w Paryżu. Według postanowień traktatu pokojowego Turcji zwrócono miasta Kars na Kaukazie oraz południową część Besarabii, którą przyłączono do Mołdawii. Ustalono neutralność Morza Czarnego i zamknięcie go dla okrętów wojennych oraz zakaz utrzymywania lub zakładania wojskowych arsenałów morskich na jego wybrzeżu. Poprawiła się sytuacja międzynarodowa Turcji, na kongresie traktowano ją, jako państwo równorzędne innym mocarstwom. Ustanowiono także wolność żeglugi na Dunaju. Mocarstwa zobowiązały się szanować niezawisłość i terytorialną jedność Imperium Osmańskiego. Państwa zwycięskie zobowiązały się do zwrotu Rosji Sewastopola i innych miejscowości na Krymie, okupowanych przez wojska sojusznicze. Księstwa Mołdawii i Wołoszczyzny oraz Serbię pozostawiono „pod zwierzchnią władzą Wysokiej Porty”, ale jako terytoria całkowicie autonomiczne, co mieli gwarantować wszyscy sygnatariusze traktatu.

Wojna krymska znacznie zmniejszyła znaczenie Rosji na Bliskim Wschodzie. Straciła ona swoje wpływy polityczne, jakie miała w basenie Morza Czarnego od XVIII wieku. Jej straty byłyby większe gdyby nie życzliwa postawa Francji, która nie chciała zbytniego wzmocnienia Wielkiej Brytanii na Bliskim Wschodzie. Wojna krymska była także pierwszym od wojen napoleońskich, wielkim konfliktem europejskich mocarstw. Definitywnie zakończył on okres trwania tzw. „Świętego Przymierza”. Wojna krymska miała wielki wpływ na politykę wszystkich mocarstw europejskich w drugiej połowie XIX wieku.
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » wczoraj, 07:54

16.10.1384 r.
Jadwiga Andegaweńska została koronowana w katedrze wawelskiej na króla Polski.


Kiedy po długich sporach szlachty polskiej z królową węgierską, Elżbietą Bośniaczką, Jadwiga Andegaweńska przybyła do Polski i została koronowana przez arcybiskupa Bodzantę, miała około dziesięciu lat. Późniejsza święta, choć zwyczajowo tytułuje się ją królową, otrzymała tytuł króla, a tym samym wszelkie związane z nim przywileje i obowiązki, m.in. dziedziczny tron Królestwa Polskiego i prawo wydawania dokumentów państwowych. Ster rządów w praktyce dzierżyli możnowładcy małopolscy, jednak oficjalne dokumenty wystawiane były w imieniu Jadwigi. Ona też była oficjalnym przywódcą polskiej wyprawy na Ruś Czerwoną.

Tytuł królewski Andegawenka zachowała także po ślubie z Władysławem Jagiełłą, kiedy to stała się również wielką księżną litewską. I choć to Władysław na co dzień rządził państwem, to Jadwiga nie pozostawała obojętna na sprawy publiczne, angażowała się między innymi w próby załagodzenia konfliktu z Krzyżakami i doprowadziła do zgody Jagiełły z jego bratem stryjecznym — Witoldem.

W pamięci potomnych Jadwiga pozostała głównie dzięki swym dziełom charytatywnym, pobożności oraz wsparciu materialnemu, którego udzieliła Akademii Krakowskiej. Doceniano także jej wkład w zawarcie unii polsko-litewskiej i chrzest Litwy.

A tak to wydarzenie wspomina kronikarz:

"...Córka Ludwika Węgierskiego została koronowana 16 października. Koronacji dokonał w Krakowie arcybiskup gnieźnieński Bodzęta (przed czterema dniami oczyszczony z dawniejszych zarzutów politycznych i tym samym pogodzony z dynastią; formalne zakończenie sprawy nastąpiło w grudniu 1384 r. wydaniem stosownego dokumentu przez trybunał składający się z kilkunastu polskich dostojników), w towarzystwie arcybiskupa ostrzyhomskiego, kardynała Dymitra, oraz biskupów krakowskiego Jana Radlicy, poznańskiego Dobrogosta z Nowego Dworu i csanadzkiego Jana. Źródła zgodnie (wyjątkiem Kromka książąt polskich, gdzie stwierdzono, że Jadwiga była velut [jak gdybyj regina) zapisały, że Andegawenkę koronowano na króla Polski - in regem Polonie coronata. Oznaczało to, że stawała się ona „panią naturalną" Królestwa Polskiego, spadkobierczynią dziedzictwa piastowskiego, nabytego dla niej przez Ludwika Wielkiego..."
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Re: Tego dnia...

Postprzez Michał Jerzy Potocki » wczoraj, 07:56

16.10.955 r.
W bitwie nad rzeką Reknicą wojska Ottona I Wielkiego, dzięki zdradzie Ranów, pokonały połączone siły Obodrzyców i stłumiły powstanie Słowian połabskich.


"...W tej sytuacji Niemcom udał się, z inicjatywy Gerona, następujący podstęp: następnego dnia, wczesnym rankiem, część ich sił upozorowała zamiar frontalnego ataku przez bagnistą rzekę, ściągając przeciw sobie przeważające siły Słowian. W tym samym czasie Geron cichcem, korzystając zapewne z ciemności nocy lub mgły, wyprowadził z obozu znaczny oddział, wraz ze sprzymierzonymi Rugianami, i w pewnej odległości nakazał zbudować trzy mosty na rzece, po czym zawiadomił króla o gotowym dziele. Słowianie, mający ponoć znacznie dłuższą drogę do pokonania, a zatem zmęczeni forsownym marszem, czy raczej biegiem, nie zdołali udaremnić przeprawy głównych sił królewskich. Doszło do bitwy, w której zwycięstwo przypadło lepiej uzbrojonej i wyćwiczonej jeździe niemieckiej. Książę Stojgniew w otoczeniu drużyny obserwował przebieg zmagań z pewnego wzgórza i w obliczu nieuchronnej klęski sam rzucił się do ucieczki, został jednak dopadnięty przez jednego z rycerzy niemieckich, imieniem Hosed, i znużony i pozbawiony broni poległ. Uciętą głowę i zbroję Stojgniewa dostarczono królowi, który Hoseda za ten czyn sowicie wynagrodził. Jeszcze tego samego dnia Niemcy zaatakowali i zdobyli główny obóz słowiański. Nie wiadomo, dlaczego Słowianie nie zdołali się w porę wycofać. Wielu wzięto do niewoli, jeszcze więcej chyba zginęło od miecza i włóczni. Walka trwała do późnej nocy 16 X 955. Nazajutrz wystawiono głowę Stojgniewa na widok publiczny i stracono przy niej – dla postrachu i z zemsty – wielu jeńców. O roli wichrzycieli, Wichmana i Ekberta, w bitwie nad Rzeknicą Widukind nie wspomina, widocznie była podrzędna, wzmiankuje jedynie, że po klęsce Słowian zbiegli do księcia francuskiego Hugona. Nie będzie to koniec niefortunnej kariery Wichmana, wkrótce się z nim jeszcze spotkamy..."
/-/ Michał Jerzy Potocki
Herbu Pilawa
Szlachcic Rzeczypospolitej Obojga Narodów
Namiestnik Wojsk Koronnych
Kanclerz Wielki
Wojski Pomorski

Obrazek



Avatar użytkownika
Porucznik
Porucznik
 
Posty: 612
Dołączył(a): 09 lut 2020, 15:04
Lokalizacja: Sandomierz
Medale: 5
Order Zasługi RON V (1) Order Zasługi RON VI (1) Medal Bene Merentibus (2) (1)
Medal Bene Merentibus (1) (1) Amarantowa Wstążka (1)
Godności Kancelaryjne: Kanclerz Wielki
Tytuł: 10. Wojski
Gadu-Gadu: 70637937

Poprzednia stronaNastępna strona

kuchnie na wymiar kalwaria zebrzydowska

Powrót do Karczma zwana Rzym

Kto przegląda forum

Użytkownicy przeglądający ten dział: Brak zidentyfikowanych użytkowników i 1 gość

cron