Port w Mieście Gdańsku

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień V – Morze Północne,

Pogoda się poprawiła. Wpłynęliśmy na otwarte wody Morza Północnego. Wielu marynarzy cierpi na chorobę morską. Dziś łowiliśmy dorsze – świeży posiłek poprawił morale. Przeprowadzono porządki na pokładzie i modły do św. Mikołaja – patrona żeglarzy.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień VI – Zatoka Biskajska
Morze wzburzone, sztorm nawiedził nas wieczorem. Dwa maszty naderwane, lecz naprawione zaraz przez cieśli okrętowych. Kilku pielgrzymów modliło się głośno o ocalenie. Wino w beczkach przemieszało się, część stracona.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

. Dzień VII – U wybrzeży Portugalii
Słońce spaliło pokłady, wiatr ciepły i łagodny. Spotkaliśmy karakę płynącą do Brazylii. Wymieniono wieści i pozdrowienia. Woda pitna zaczyna się psuć – zarządzono gotowanie wywarów z ziół dla bezpieczeństwa

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień VIII – Wody u wybrzeży Sycylii
Nocą minęliśmy Maltę. W dzień widzieliśmy dymy nad Mesyną – zapewne znak bitwy lub wybuchu. Na horyzoncie przez kilka godzin płynął za nami podejrzany tartan, ale nie zbliżył się. Pokład codziennie czyszczony, zaprowiantowanie jeszcze na tydzień. Prace przy olinowaniu wykonano wzorowo.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień IX – Morze Egejskie
Przepłynęliśmy koło Krety. Morze spokojne, słońce pali. Na pokładzie upał nie do zniesienia, kilku marynarzy cierpi na gorączkę. Modlimy się do św. Mikołaja, patrona żeglarzy. Spotkaliśmy galeratę wenecką z załogą z Dalmacji – przekazano nam wieść, że w Konstantynopolu trwa jarmark jesienny.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień X Konstantynopol
W godzinach rannych ujrzeliśmy minarety Konstantynopola. Bosfor majestatyczny, miasto tętni życiem. Z portu wyjeżdżają galery bizantyjskie, ale pozwolono nam wpłynąć po okazaniu dokumentów. Towary będą rozładowane w ciągu dwóch dni. Kupcy ormiańscy i greccy już czekają.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień I – Gdańsk
O brzasku ruszyliśmy z portu gdańskiego w konwoju pięciu kogi i dwóch mniejszych pinasów. Nasz cel: Chardoń, aby dostarczyć zboże, sól, sukno, oraz wiele innych towarów. Miasto pożegnało nas dzwonami i wrzawą mieszczan. Morze spokojne, wiatr północno-wschodni sprzyja.

[Olizar Kierdej]

Konwój Olizara Kierdeja "Gdańsk - Chardoń (Rusowia)". Dzień 1/10

Przybywszy do Gdańska Olizar Kierdej zobaczył zakupione 2 galeony, które oficjalnie zostały przez niego przyjęte i którym nadano nazwę "Kierdeja", ku czci jego rodu, oraz "Stochód" ku czci rzeki wołyńskiej. Po tym poznano załogi żeglarzy zebranych z różnych stron świata. Ładunek towarów, na sumę 50 000 DPL, już był na statkach. Jeszcze w nocy z Gdańska wypłynął konwój miejscowego burmistrza, osoby znającej morze, więc, nasz konwój w przyspieszeniu ruszył za nim.

Niech Bóg pomoże!


Galeony Olizara Kierdej "Kierdeja" oraz "Stochód" w dzień pierwszy swego konwoju

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Dzień II – Na Bałtyku
Żegluga dobra, acz mgła spowiła morze, przez co sternicy czujni muszą być, by się nie rozdzielić. Załoga w nastroju radosnym; śpiewają pieśni, pijąc piwo, które jeszcze z Gdańska wieziemy.

[Olizar Kierdej]

Konwój Olizara Kierdeja "Gdańsk - Chardoń (Rusowia)". Dzień 2/10

Wszystko wskazywało, że podróż bedzie miła i przyjemna, ale nocą, we mgle ktoś z załogi zaalarmował o dźwiękach donoszących koło „Stochodu”. Całą ekipą już była przygotowana, że może to piraci, ale nie… gorzej! Były to jacyś po raz pierwszy widziane zwierzęcia morskie. Miało ono dwie głowy kurki i ogon jak w ośmiornicy. Próbowano zatopić „Stochod”. Podano sygnał do „Kierdeji” o pomoc. Szybka reakcja załogi statku głównego warta oddzielnego odznaczenia. Wszyscy zaczęli strzelać z czego się dało. Nie udało się zabić, ale udało się wypłynąć z tej pułapki.

Nad ranek zobaczyliśmy że jedyną stratą był lew, którym ozdobiony był „Stochod”.