Konwoje

[Maurycy Orański]

Konwój zostawił za sobą brzegi Skarladu i obrał kurs w kierunku Nowej Kurlandii. Marynarze cieszyli się że rejs przebiega bez zakłóceń choć byli świadomi że jeszcze kilka dni przed nimi, a w te dni troche różnych rzeczy może się jeszcze zdarzyć.

[Maurycy Orański]

Wody Nowej Kurlandii jak zawsze były ruchliwe. Kupcy z wielu stron mikroświata zmierzali do i z wyspowych portów. Jednakże statki z banderą w barwach Niderlandów ani na chwilę nie zmieniły kursu aby skierować się na archipelag. One zmierzały cały czas na wschód

[Maurycy Orański]

Pesaryjskie statki pod banderą kardynała Orańskiego zawinęły po raz pierwszy do San Alberto.
Emisariusze miejscowych hutników wyszli na spotkanie oficerów floty handlowej. Jako że bandery łatwo można podrobić musieli się upewnić że armada która wpłynęła do portu jest właściwym konwojem zażądał glejtu od samego Maurycego. Podrobić pieczęć to już wyższa sztuka więc dawało to wysoką pewność że można wydać urobek marynarzom. Po okazaniu listu, miejscowi wskazali magazyny w których czekał ładunek.
Oficerowie dali znak załogantom aby ci podążyli za nimi. Po dziesięciu minutach marynarze i dokerzy nosili skrzynie w których spoczywały sporej wielkości kamienie miedziane. Dodatkowo wśród ładunku znalazło się także kilka skrzyń ze sztabami srebra, Następnie lądowali je na wozy który podjeżdżały pod żurawie okrętowe. Maszyny umieszczały natomiast ładunek pod pokładami galeonów. A wszystko to pod czujnym okiem piechoty morskiej.
Po zakończeniu załadunku "Miedziana Flota Orańskich" wyruszyła do Pesaro.

[Maurycy Orański]

Konwój zostawił za sobą archipelag ispokojnie płynie po ocenie sięgającym aż po horyzont. Nikt nie spodziewa się ataku ale flocie i tak towarzyszą okręty wojenne.

[Maurycy Orański]

Trzeciego dnia, poza odległością to nic się nie zmieniło. Ocean był spokojny i pusty. Nie napotkano nawet jednej jednostki kupieckiej. Oficerowie zacierali ręce widząc w tym wróżbę hegemonii w handlu kolonialnym.

[Maurycy Orański]

Konwój mijał archipelag Nowej Kurlandii. Na tych wodach marynarze nie obawiali się niebezpieczeństw, znali je bowiem dobrze, a bezpieczeństwa pilnowała flota wojenna. Okręty z krabem na banderze znajdowały się nawet w zasięgu wzroku załogantów. Konwój wkrótce wpłynie na wody bizantyjskie.

[Maurycy Orański]

Konwój zbliżył się do archipelagu Nowej Kurlandii.
Mimo iż nie było widać jeszcze wysp, to znakiem bliskiej odległości do celu było większe nagromadzenie statków. Podróżni i kupcy zmierzali do i z kolonii.
Nic zastała konwój jeszcze na otwartych wodach, ale już jutro powinien on osiągnąć swój cel

[Maurycy Orański]

Poprzedni konwój uległ wypadkowi przy samym wpływaniu do Fortu Jakuba. Na szczęście żaden marynarz nie ucierpiał. Niestety, ucierpiało wiele beczek cennego trunku, który wylał się albo do morza, albo wsiąkł w drewniane poszycie burt i dna statków. Dodatkowo niektóre statki zostały dość poważnie uszkodzone.
Z tego powodu konwój spędził kilka dobrych dni na naprawach w Nowej Kurlandii przez co nie miał jak wrócić do księstwa przed początkiem nowego miesiąca. Poinformowany o tym wcześniej Orański, zdecydował się wysłać pieniądze na organizacje kolejnego konwoju. Komandor wybrał egzotyczne drewno i przyprawu jako najlepsze towary do sprzedarzy w Urbino. Dukaty rozeszły się w mig, a w ich miejsce, pod pokładami statków z niebiesko-biało-czerwonymi banderami znalazły się pożądane towary. Statki ruszyły w drogę do portu macierzystego

[Maurycy Orański]

Pierwszego dnia na otwartym, oficerowie udzielali teoretycznych nauk marynarzom. Chcieli m.in w ten sposób zapobiec powtórce z wypadku sprzed około tygodnia.
Nauki trwały cały dzień, zależnie od zmiany wachty.

[Maurycy Orański]

Prędkość posuwania się konwoju zwolniła lekko ponieważ statki ćwiczyły manewry w szyku tj. zwroty, zatrzymania i zmianę szyku. Wkrótce konwój będzie mijał Italię