Miasto portowe Pesaro.

[Maurycy Orański]

Znów ta sama trasa, znów pełne pogotowie bojowe. Zdarzyło się jednak coś innego niż zwykle.
Trzy mniejsze żaglowce szły kursem kolizyjnym do konwoju. Na pokładach ogłoszono alarm.
Pinasa eskorty zagrodziła drogę eskadrze potencjalnych przeciwników ukazując działa gotowe do strzału. Także galeony otworzyły furty. Wtedy wróg utracił animusz i postanowił zawrócić. Kapitan pinasy obserwował odchodzących domniemanych piratów. Następnie wysłał gołębia z meldunkiem do Pesaro.

[Maurycy Orański]

Kolejnego dnia konwój wpłynął na bezpieczne wody Italii. Tutaj straże mogły zażyć trochę odpoczynku.
Jak za każdym razem. Na tych wodach roiło się od kupców. Konwój nie płynął już do Nowej Kurlandii więc pominięciu krańców półwyspu cała formacja wykonała zwrot i obrała kurs w kierunku Skarlandu.

[Maurycy Orański]

Konwój płynął tego dnia po otwartych wodach. Wieczorem minął oddalone wysypy Nowej Kurlandii.

[Maurycy Orański]

Połowa konwoju, jak zawsze zastała marynarzy w okolicach skarlandzkich brzegów, a następnie na oceanie. Wody te miały swoją renomę we flocie księcia kardynała więc obserwatorzy mieli oczy dookoła głowy. Na szczęście dzień piąty minął spokojnie

[Maurycy Orański]

Dzień szósty to już przez cały czas otwarte wody oceaniczne. Wyjątkowo pomyślne wiatry sprawiły że wkrótce konwój będzie mógł zostać dostrzeżony z brzegów Orientyki.

[Maurycy Orański]

Ciągle woda i tylko woda. Widok się już może znudzić. Dlatego marynarze cieszyli się że wkrótce ujrzą wybrzeża Orientyki Wenecja i bezproblemowy koniec konwoju jest coraz bliżej.

[Maurycy Orański]

Ominąwszy Italię konwój był znów w stanie gotowości bojowej. Tereny między Italią a Urbino to ziemia niczyja, bez żadnej władzy. Na wszelki wypadek magazyny amunicji były zamknięte ale nie zaryglowane. Podobnie składy broni strzeleckiej i białej.

[Maurycy Orański]

Przyprawy dotarły na miejsce przeznaczenia. Posłużą wkrótce ostatecznym odbiorcom do przygotowania świątecznych grzańcôw.

[Maurycy Orański]

Mimo Popielca, marynarze pracowali pełną parą. A pracowali sumiennie, dzięki czemu załadunek był wyjątkowo szybki i można było ruszyć do celu. Konwój znów wiózł wyroby złotników.

[Maurycy Orański]

Konwój płynął zwykłą trasą na północ od Nowej Kurlandii. Mijał kupców z wysp którzy zdążali do Urbino i urbińskich handlujących z RON i Nową Kurlandią