Rada Główna

[Maurycy Orański]

Ktoś mi przypomni gdzie jest Chan?

[Jerzy IV]

Ktoś mi przypomni gdzie jest Chan?

Nikt chyba nie wie. Siły tatarskie rozeszły się na południe, ku Bracławiowi, ku stepom Ukrainy, w kierunku rzeki. Zatem może być wszędzie i nigdzie. Generalnie ich siły się nieco rozproszyły i teraz najczęściej można ich spotkać w bandach od kilku chorągwi, do sił wielkości pułku jazdy.
Trzeba patrolować okolice, i systematycznie ich wybijać. Chyba, że jest jakiś lepszy sposób na pokonanie takiego przeciwnika...

[Maurycy Orański]

A sam chan nie wpadł w ręce króla 30 września?

[Jerzy IV]

A sam chan nie wpadł w ręce króla 30 września?

Pojęcia nie mam teraz ojcze. Ale nawet jeśli to Tatarzy, którzy się rozjechali to nie mają jakiegoś kontaktu z sztabem, dlatego w grupach dokonują porwań, podpaleń i grabieży.
Jeszcze co do kontaktu to mimo, że my tutaj mamy kontakt i teraz piszemy, to w praktyce, narracyjnie odbywa się to na przestrzeni kilkudziesięciu (jak nie więcej) kilometrów, z pomocą gońców. A zatem i ja mogę nie posiadać pełnej wiedzy o ruchach króla i jego działaniach. I tak obecnie dość jest na mojej głowie, że dbać trzeba o porządek południowo zachodniej części województwa Kijowskiego, jak również całego woj. bracławskiego, a to spore połacia terytorium. Dlatego polecam najlepiej skontaktować się z królem, on powie co i jak. Pozdrawiam.

[Konrad Radziwiłł]

A sam chan nie wpadł w ręce króla 30 września?

Tak, trzymamy go chyba na zamku w lochu u Zugdama.

[Maurycy Orański]

Mamy w rękach wrogiego władcę i jego syna. Powinniśmy coś z nimi zrobić.
Szczególnie że kałga jest w nienajlepszym stanie i może zaraz umrzeć.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Teoretycznie możemy zawrzeć pokój, ale nie wiem czy chcemy to robić, jeżeli tak, to zawieźmy tą dwójkę do warszawy i namówmy do złożenia hołdu Królowi.

Jeżeli jednak dalej chcemy walczyć wywieźmy ich jak najdalej do jakichś twierdz np. do Twierdzy Wisłoujście w Gdańsku, (gdzie historycznie byli więzieni poważniejsi przeciwnicy naszego kraju) lub może nawet i do Talina w Estonii

[Jerzy IV]

Teoretycznie możemy zawrzeć pokój, ale nie wiem czy chcemy to robić, jeżeli tak, to zawieźmy tą dwójkę do warszawy i namówmy do złożenia hołdu Królowi.

Jeżeli jednak dalej chcemy walczyć wywieźmy ich jak najdalej do jakichś twierdz np. do Twierdzy Wisłoujście w Gdańsku, (gdzie historycznie byli więzieni poważniejsi przeciwnicy naszego kraju) lub może nawet i do Talina w Estonii

Aż tak daleko, to nie ma sensu wywozić, szczególnie, że jeśli miałyby być plany jakiś narracji i akcji zbrojnych z Estonią, to nie wiem czy to najbezpieczniejszy region do ulokowania przeciwników. Co do kwestii wywozu do Warszawy, to jeśli wrogi władca jest w nienajlepszym stanie po bitwie i po okresie bycia jeńcem to wożenie go po kraju pogorszy jego stan, oraz naszą reputację. Już lepiej taką akcję zrobić w Kijowie, bo bliżej.
Inna kwestia, że takie składanie hołdu przez Chana Krymskiego, to może nie zostać najlepiej odebrane wśród elit krymskich, a co gorsza w Wysokiej Porcie. Wtedy albo Chan mógłby zostać obalony przez tatarów, albo też mógłby zostać zawołany na dwór sułtana i wtedy mógłby utracić władzę, lub w lepszym wypadku zostać przymuszony do złożenia sułtanowi przysięgi wierności, a wtedy takie hołdowanie Chana i tak nie przyniesie nam korzyści. W gorszym wypadku dla nas, jeśli nawet chan nie zostałby przez nikogo obalony, to takie hołdowanie może dać Porcie Osmańskiej pretekst do wojny, a tego byśmy nie chcieli by nam tu jeszcze stu tysięczna armia turków weszła.

Moja rada zatem jest taka, by doprowadzić do układu z Chanem. Zawrzeć pokój/rozejm.
Z Imperium Osmańskim mamy pokój, bo zdaje się, że jeszcze nigdy wojny nie toczyliśmy. Pokój ten raczej należałoby utrzymać. Po zawarciu układu z Chanem, należałoby go zwolnić, tatarów z niewoli uwolnić, naszych chłopów, mieszczan i szlachtę z niewoli uwolnić. A następnie dobrze byłoby wysłać na dwór Sułtana posła by sprawę wyjaśnił, oraz by w razie czego zapewnić o pokoju. Myślę tu o misji podobnej do tej którą kiedyś już jeden z naszych szlachciców robił.

[Konrad Radziwiłł]

Tak, nie wozmy daleko wrogów i ustalmy pokoj. Istambuł w drogę wchodzić nie będzie raczej, ale racja, lepiej wysłać kogo zapewnić o pokoju między nami i osmanami.

[Wilhelm Zygmunt von Zugdam]

Teść traktatu z Osmanami będzie brzmieć "42"

A tak na serio, Zgłaszam się na ochotnika, który może rozpocząć dyskusję z Turkami.